เชิญร่วมบุญสร้าง
ศาลา”โรงทานอิ่มใจอิ่มบุญ”
ขนาด 15*13 เมตร
เพื่อใช้ตั้งโรงทานและทำกิจกรรมต่างๆ
ในงานหล่อพระที่จัดขึ้นเป็นประจำ

กองบุญละ 4,999 บาท
รับพระสังกัจจายหน้าตัก 9 นิ้ว
เนื้อทองเหลืองรมดำ 1 องค์
(ค่าจัดส่งทั้วประเทศ 300 บาท)

***เพียง 30 องค์เท่านั้น***

หรือร่วมบุญตามจิตศรัทธาได้ที่ หมายเลขบัญชี 003-123-7-955
ธ.กสิกรไทย สาขา ตาคลี ชื่อบัญชี ร่วมบุญซื้อที่ดินสร้างสถานอมตะธรรมฯ

แจ้งร่วมบุญ คลิกที่นี่
เพิ่มเพื่อน

สอบถามรายละเอียดได้ที่
0999095141,0954745466‬

พระสังกัจจายหน้าตัก 9 นิ้ว เนื้อทองเหลืองรมดำ
พระสังกัจจายหน้าตัก 9 นิ้ว เนื้อทองเหลืองรมดำ (ด้านหน้า)
พระสังกัจจายหน้าตัก 9 นิ้ว เนื้อทองเหลืองรมดำ
พระสังกัจจายหน้าตัก 9 นิ้ว เนื้อทองเหลืองรมดำ (ด้านหลัง)

พระสังกัจจายน์ หรือ หมี่เล่อฝอ หรือที่เรียกกันว่า
พระสังกัจจายน์โพธิสัตว์ เป็นพระอรหันต์ผู้บันดาล
โชคลาภ ปัญญา และเมตตามหานิยม
ชาวพุทธบูชาเพื่อความเป็นศิริมงคลแก่ตนเอง และครอบครัว

1. โชคลาภ ความอุดมสมบูรณ์ ท่านได้รับการยกย่องให้เป็นพระผู้อุดมด้วยโภคทรัพย์ ลาภสักการะเสมอด้วย
พระสิวลี

2. สติปัญญา เนื่องเพราะท่านได้รับการยกย่องจากองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าว่า เป็นเลิศทางอธิบายความ

3. ความงามและมีเสน่ห์ เนื่องจากเพราะก่อนที่ท่านจะ อธิษฐานจิตให้รูปร่างเปลี่ยนแปลง ท่านมีผิวดั่งทองคำและมีรูปงามละม้ายเหมือนพระพุทธเจ้า แม้แต่เทพยดา พรหม มนุษย์ทั้งปวงพากันรักใคร่ชื่นชม

คาถาบูชาองค์พระสังกัจจายน์
ขอโชคลาภ
กัจจายะนะ มหาเถโร เทวะตา นะระ ปูชิโต โสระโห
ปัจจะยาทิมหิ มหาลาภัง ภะวันตุเม ลาเภนะ
อุตะโมโหติ โสระโห ปัจจะยาทิมหิ มะหาลาภัง
สัพภะลาภา สะทาโสตถิ ภะวันตุเม

บุญโรงทาน

โรงทาน

โรงทาน

โรงทาน

อานิสงส์ ของผู้ที่ทำโรงทาน

โรงทาน

ในสมัยพุทธกาลคนยากคนจนมีเยอะ ดังนั้นการตั้งโรงทานในสมัยพุทธกาลนั้น เจตนาเพื่อจะเลี้ยงคนยากคนจนเท่านั้น คนรวยไม่มีโอกาสกิน เป็นการเลี้ยงเพียงวรรณะเดียว เป็นการสร้างบารมีด้วยตัวเอง ซึ่งเกิดมาชาติใดก็จะไม่อดไม่อยาก

ในสมัยปัจจุบัน การตั้งโรงทานในวัดเนื่องในโอกาสต่างๆนั้น จุดประสงค์ก็คือต้องการแบ่งเบาภาระเรื่องอาหารของทางวัด เพราะหากไม่มีโรงทาน ทางวัดก็ต้องสิ้นเปลืองเงินทองจัดหาอาหารมาเลี้ยงคนที่มาที่วัด ยิ่งโดยเฉพาะช่วงที่มีงานใหญ่ๆโตๆ คนมางานกันเยอะ ถ้าไม่มีโรงทาน ภาระหนักก็จะตกอยู่กับทางวัด

โรงทาน

ซึ่งการตั้งโรงทานในวัดนั้น เป็นการเปิดกว้างให้คนทุกชั้นทุกวรรณะ ไม่ว่าจะยากดีมีจนก็มีสิทธิมารับประทานอาหารได้

โรงทาน

อีกนัยหนึ่งการตั้งโรงทานในวัด เท่ากับเป็นการร่วมสร้างบุญสร้างกุศลกับพระสงฆ์องค์เจ้าด้วย เป็นการพึ่งบารมีของท่าน เป็นการร่วมสร้างบารมีกับท่าน เมื่อคนกินอาหารอร่อย เค้าก็จะโมทนากับเจ้าของโรงทาน โมทนากับหลวงปู่หลวงตาว่า ดูซิ เพราะบารมีท่าน ถึงมีโรงทานเยอะแยะมากมายอย่างนี้ ไม่ได้อดไม่ได้อยากเลยพวกเรา อีกทั้งเทวดาก็โมทนาสาธุการกับเจ้าของโรงทานด้วย

โรงทาน

เพราะฉะนั้น หากมองในภาพรวมแล้ว การตั้งโรงทานในวัดนั้น ไม่ได้จำกัดเฉพาะคนยากคนจน ไม่ได้จำกัดเฉพาะลูกศิษย์วัด ใครจะเดินเข้ามากินก็ได้ ที่สำคัญเป็นการร่วมทำบุญกับทางวัด ด้วยเหตุผลที่กล่าวมาทั้งหมดนี้จากการตั้งโรงทานในวัด

โรงทาน

 

โรงทาน