หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญนั้น เป็นพระสุปฏิปัณโณที่ท่านเอาใจใส่กับการสอนลูกศิษย์ เป็นอย่าง มาก มีคนเคยพูดเอาไว้ว่า

“พระ สงฆ์เป็นผู้มีจิตวิญญาณของความเป็นครูบาอาจารย์สูง …

ถ้าพระท่านเป็นอาจารย์ของใคร พระท่านจะเคี่ยวกรำ

จนลูกศิษย์ผู้นั้นได้ดี ท่านจะไม่ปล่อยปละละเลยเด็ดขาด“

“เขา มาจากไกล ๆ เป็นร้อยเป็นพันกิโล ถ้าไม่เจอข้า เขาจะผิดหวัง

ผู้ที่มาหาข้านี้ล้วนแต่เคยสร้างบุญสร้างกุศลมากับข้า ข้าก็จะนั่งคอยอยู่นี้แหละ“

คำพูดนี้แสดงถึงมหาเมตตาบารมีของหลวงปู่ดู่

ที่มีต่อมหาชนอย่างมากมายเกินกว่าที่จะกล่าวได้…

ครั้งหนึง หลวงตาม้าท่านพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำได้ใจความว่า

“…ให้ นึกถึงหลวงปู่(ดู่) แล้วอธิษฐานบอกท่านว่า ขอยกให้หลวงปู่เป็นพ่อแม่ครูอาจารย์ของข้าพเจ้า

ขอให้หลวงปู่ช่วยดูแลทั้งทางโลกและทางธรรม และขอฝากดวงฝากชีวิตนี้ไว้กับหลวงปู่ นับตั้งแต่บัดนี้

ไปจนกว่าข้าพเจ้าจะเข้าสู่พระนิพพาน…”

หลวงตาม้าท่านพูดต่อไปได้ใจความว่า…

“อย่าง ที่หลวงพ่อฤาษีลิงดำท่านผูกพันกับสมเด็จองค์ปฐมเป็นพิเศษก็เพราะท่านเคย

อธิษฐานอย่างนี้กับสมเด็จองค์ปฐมเนี่ยแหละ คราวนี้ถึงแม้สมเด็จองค์ปฐมท่านเข้านิพพานไป

ท่านก็ยังตามมาดูแลหลวงพ่อฤาษีลิงดำได้“

และท่านได้อธิบายเพิ่มถึงข้อดีของการถวายตัว

กับครูบาอาจารย์ที่เป็นพระสุปะฐิปันโนได้ใจความว่า…

“ถ้าทำอย่างนี้ ต่อไปเรื่องซวยๆจะไม่ค่อยมีในชีวิต เพราะเราฝากดวงไว้กับหลวงปู่แล้ว“

การ ฝากดวงไว้กับหลวงปู่นี้มีประโยชน์เป็นอย่างมากสำหรับลูกหลานหลวงปู่ดู่หลวงตาม้าเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อเราฝากตัวเป็นลูกหลานท่านอย่างเต็มตัวแล้ว เราก็ควรจะทำตัวให้สมกับ

ที่เป็นลูกศิษย์ลูกหลานของพระมหาโพธิสัตว์บารมีเต็ม ที่จะมาตรัสรู้เป็น

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งในอนาคตกาลเบื้องหน้า

ครั้งหนึ่ง หลวงตาม้าท่านเคยพูดกับบรรดาลูกศิษย์ว่า

“กลับลงไปจากถ้ำแล้ว อย่าไปทำให้เสียชื่อนะ อย่าลืมว่าเทวดาเขารู้จักหลวงตาเยอะ”

ขอบคุณกลุ่มเฟสบุ๊ค พุทธพรหมปัญโญ (ดู่)